Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009

Κάπου ρε παλικάρι ΚΑΠΟΥ...


Κάπου οι άνθρωποι δεν νοιάζονται.

Κάπου οι άνθρωποι δεν έχουν κάτι να σου δείξουν.

Κάπου οι Άνθρωποι διαφέρουν ξέρουν τι να σου δείξουν.

Κάτι όμως είναι αυτό που τους κάνει ανθρώπους, αυτό το…

Κάτι είναι αυτό δεν μπορώ να το πω αλλά θα το βρείτε.

Κάπου...


Κάπου οι σκέψεις μιλάνε όχι τα παιχνίδια.

Κάπου όλα γελάνε όμως εδώ όλα περιμένουν.

Κάπου οι μικροί θεοί παραμένουν μικροί και για αυτό είναι θεοί.

Κάπου οι σκέψεις δεν μένουν ατέλειωτες.

Κάπου οι μελωδία δεν βγαίνει με απλή τέχνη αλλά με ανθρώπινα θαύματα.

Κάπου...


Κάπου οι άνθρωποι δείχνουν τα πράγματα που τους αρέσουν.

Κάπου τα πράγματα μένουν αυθεντικά.

Κάπου λες αυτό που δεν θα έχεις ποτέ.

Κάπου αγαπάς χωρίς να θέλεις να πιστεύσεις.

Κάπου μαθαίνεις και ζεις με αυτά.

Κάπου...


Κάπου οι άνθρωποι θα σου μιλάνε.

Κάπου δεν θα υπάρχουν δρόμοι για να πρέπει να μείνεις στο πεζοδρόμιο.

Κάπου οι φωνές είναι εκρήξεις.

Κάπου ο έρωτας είναι αδιάβατος.

Κάπου η βία είναι παιχνίδι.

Κάπου...


Κάπου σε σκοτώνουν και σου λένε το γιατί.

Κάπου οι σκέψεις δεν έχουν διατυπωθεί ποτέ.

Κάπου τα συναισθήματα είναι περιστέρια,

Κάπου το ‘’θέλω’’ δεν σημαίνει μίσος.

Κάπου το χαμόγελο δεν είναι διαφήμιση.

Κάπου...


Κάπου το κοίταγμα είναι θείο μυστήριο.

Κάπου ο θεός δεν παρέχετε με δόσεις.

Κάπου κάποιοι πιστεύουν στο τίποτα.

Κάπου ο σκύλος έχει δικαιώματα.

Κάπου ότι δεν ακούγετε δεν σημαίνει οτι παύει να υπάρχει.

Κάπου οι δρόμοι γεμίζουν και κάπου οι δρόμοι θα γεμίσουν.

Κάπου...


Κάπου που εγώ δεν έχω πάει ποτέ...

1 σχόλιο: